Yığışıban bir zala hər təbəqədən insan
Edirdi müzakirə: “Görəsən varmı Allah?”
Birisi söylədi “var,” digəri söylədi “yox.”
Çox çəkdi müzakirə, çox uzandı bu söhbət
Bu dəm müzakirənin çox qızğın bir çağında
Zala girdi çox gözəl, dəbdəbəli geyimli
Ucaboylu bir adam.
Düzəldib boyunluğun, eynəyinin altından
Zala bir nəzər saldı.
Diplomatını qoyub yanındakı skamyaya
Belə başladı nitqə:
“Yoldaşlar, nə üçün siz vaxtınızı boş yerə
Burda keçirirsiniz?
Edirsiniz nahaqdan siz burda müzakirə?”
Özünü çox ağıllı, bilikli sayan adam
Tənqid edib Allahı davam etdi nitqinə:
“Əlbəttə yoxdur Allah,
O yalnız insanların boş-boş xəyallarıdır,
İnsanlar özlərindən kəşf eyləyiblər Onu.
O nə isə dünyanı düzgün yaratmayıbdır.
Bir hələ fikir verin,
Qışda şaxtada, qarda biz donuruq soyuqdan,
Yayda isə istidən yanıb külə dönürük.
Görürsünüzmü, dostlar,
Məgər bu dünyanı O belə yaratmalıydı?
Gərək bizim üçün O rahatlıq yaradaydı.
Allah axı nə üçün yaratmış arıları?
Nəyə lazım arılar onlar bizi sancırlar.”
Bu dəm zaldan bir nəfər qarışdı bu söhbətə.
Qalxıb ayağa dedi:
“Dayanın, dostlar! Bilin, mən imanlıyam,
Lakin nə o iblisdən, nə də Ulu Tanrıdan
Söhbət edəcəyəm mən.
Yalnız bir əhvalatı nəql edəcəm mən sizə.
Bir gün çayın kənarı yol ilə gedirdim mən
Və kiminsə ucadan eşitdim bu naləsin:
“Siz Allah, kömək edin! Kömək edin, boğuldum!”
Və bir anlığa mənim xəyalımdan keçdi ki,
Xilaskar Rəbb Məsihim xilas eyləmiş məni.
Onda yox tərəfgirlik, O baxmır insanların
Mənsəb və mənşəyinə.
Bir zamanlar O məni ölümdən xilas etmiş.
Mən də suda boğulan və Allahın adıyla
And verən o adamı xilas eyləyim gərək.
Və mən kömək edərək çıxartdım onu çaydan”
Allahı tənqid edən və özünü hamıdan
Ağıllı, müdrik sayan həmən o məğrur adam
Tanıdı tez özünü həmən bu əhvalatdan
Qıpqırmızı qızardı, başın salıb aşağı
Tərk eylədi o zalı.
